Stna tmarit um bkmenntir og listir.


Um lj Geirlaugs Magnssonar eftir rn lafsson


etta gta ljskld lst ri 2005, rtt lilega sextugur. sextugsafmlinu ri ur fagnai hann rjtu ra ljabkatgfu, alls sextn ljabkur auk inga r plsku. ar meal eftirltin tv handrit ljabka, sem svo birtust andltsri, Andlj og nnur og Tilmli.
a er lti hgt a alhfa um essar bkur allar heild. r eru breytilegar fr ri til rs. Vissulega m finna varanleg hfundareinkenni eim; a eru fyrsta lagi hve frbitinn ljmlandi er llum boskap, hann kemur miklu fremur me neikva afstu til allskyns alhfinga og rkjandi vihorfa, en er fundvs fegur, ekki sst hverfula. Hann brst a finna og sna hverfult, og ar af leiandi eru ljin stundum torskilin, amk. vi fyrstu sn, v hann forast hverskyns klisjur, vinnur gegn slkri framsetningu. Hugarstandi m virast breytilegt fr einni bk til annarar, stundum blsni, stundum sla. En ljin eru ekki einkaleg, etta eru ekki jtningar ea sjlfhverfar lsingar. Blleg starlj birtust Safnborg 1993, en au eru annars sjaldgf. Sumar bkanna eru greinilega samdar sem heild, t.d. dra lf, ar sem titillinn er tvrur, merkir bi drmtt lf, og lf dra, sem lst er einu af ru, og vitaskuld fltta inn tilfinningum manna.
Orfri Geirlaugs er srkennilegt, hann forast srtekningar en hefur mjg rkulegan orafora, oft r hversdagsmli, en mrg or eru sjaldgfari, mtti kalla a gamalt sveitaml? Oft er kmni berandi ljunum, amk. jafnt blmi.
Ekki eru hr tk a fjalla um allt etta, enda eru mr elstu bkurnar ekki tiltkar hr Kaupmannahfn. Hr verur a lta ngja a grpa einstkum ljum, vonandi svo sundurleitum a sni nokku breiddina ljager Geirlaugs. A sjlfsgu er slkt val meira lagi persnulegt og a sama skapi umdeilanlegt. g vona bara a a rvi einhverja til a kynna sr sjlf lj Geirlaugs. g fjallai um sumar essara ljabka ritdmum DV, og byggi hr a hluta eim.
Taka m dmi ar sem ljmlandi talar um hvernig hann thsir v einkalega, persnulega r ljum snum, og notar fyrst lkingu um sig sem nfddan, en san lkingu af bnda sem rekur rollur r tni snu, me lintum hundi snum:



hr stend g

allt einu mijum texta
birtist g
hll slmugur
g
gnarstr tauta g me
sjlfum mr
og haska mr a reka mig burt
eins og tnrollurnar forum
enginn s hundurinn enda gamlaur
hlatur og vlist mest fyrir mr
sem er vart binn a sna mr vi
egar g er aftur stokkinn inn
textann
stndum andspnis g og g
stppum niur ftum einsog
stfrjskustu tnrollurnar forum
hvergi vkja
skal ekki komast upp me a storka mr
hr stend g
g lt mig aldrei
(Safnborg)

Fleiri kvi eru auteknari bkum Geirlaugs, enda eykur a fjlbreytni eirra. Eftirfarandi lj snir andstar tilfinningar barns, og dmigera vimiun ess strviburi:



flagsvera

daginn eftir a pabbi d var g mipunktur
frmntnanna lkt og hefi fengi ntt leikfang fr
amerku ea fari me flugvl til akureyrar
mr fannst athyglin ljf g skammaist mn innst
inni ar sem einsemdin br v fann g til snggrar
glei egar pabbi vinar mns fyrir
vestan frst blslysi
(Safnborg)

Eldri lj hfu stundum vtkari vimiun, fornum sgnum og frum:



flug

Mr er sagt a adrttarafli haldi okkur vi
jrina
hversvegna
eflaust fullngju ess
tilgangslausa strits
mr er ekki um fugla
sjlfselskir eiginhreiursdtlarar
og svanasaungurinn
tilfinningalaust garg
sem og annar skldskapur

lkt komi
okkur karosi
treystum blint
v sem leysist upp
slskini
(leiis veurs)


etta lj byggist a skrum andstum: hinn jarbundni annars vegar, en hins vegar eir sem fljga. Engin 1ei er a finna fullngju v a vera bundinn vi jrina, en talandinn horfir me and (og fund?) hina fljgandi, sjlfumglei eirra gerir rum einskis nta. annig er liti a a skldskapur s tilgangur sjlfum sr vi flugi tknar skldskapinn eins og svanasngur hefur lengi gert.
En svo fer hinn jarbundni a fljga og skldi snir okkur hvernig a muni fara me v a vitna til gosgunnar um Ikaros. Hann var fanginn me Daedalosi fur snum vlundarhsi Mnosar Krt. Daedalos geri eim vngi, festi fjarir saman me vaxi og flugu eir burt. En Ikaros fr ekki a vivrun fur sns heldur flaug of nrri slu svo vaxi brnai og hann steyptist hafi. etta sasta atrii er ekki fornnorrnni ger sgunnar, sem er eddukvinu Vlundarkviu. En a essu atrii ltur sasta erindi, sem mr virist lka tkna skldskap, v ar nlgast jarneskt a himneska, en hltur einmitt a farast, nlgist a um of. Ef skldi verur of hfleygt, mtti kannski segja, og leggur 1ji sjlft mr or munn, sem g vona a yki ekki trsnningur.
Byggingin er skr og hrifamikil eins og svo oft hj Geirlaugi. Oravali 1. og 2. erindi snir a ljmlandi er heldur fll, tvinnar nstrleg skammaryri svo sem eiginhreiursdtlarar, sr ekki tilgang grundvallarlgmlum tilverunnar 1. erindi. San lsir hann frati loftsins fl 2. erindi, og rija lsir hann blindu trnarartrausti snu a sem hverfulast mun vera! Lji er skemmtilega rungi miss konar merkingu sem erfitt er a njrva niur svo tvrtt s. Mr snist lji spreinging einnig sprotti af sgunni um Ikaros.
bkinni dra lf er miki um a tengja andstur. eftirfarandi lji er einnig vitna fornar gosgur sem nturlegt mtvgi vi makaofbeldi. Enn er hr vitna Vlundarkviu um flugham manns, og er a auskili tkn ess a hefja sig yfir hversdagslgkru. r slenskum jsgum er a selur gengi r sj, og reyndist vera kona sem lagi af sr selsham, og gat maur fengi hennar me v a fela haminn. Hr hefur ljmlandi brennt ba hami, svo tiloka er a hjin lyftist nokkurntma uppr eim hversdagi sem einkennist af misyrmingum og bli. Athyglisverar eru vfilengjur ljmlanda sem reynir a afsaka sig, og sr vitann sem tkn eirrar reisnar sem hann finnur sig vanta. Eins og mrgum rum ljum bkarinnar er linuskipun eins og snhendum, en rma og stula, a vanda Geirlaugs.



seti steini

situr enn steininum og horfir t
grtur augun oft rtin rau
lem g hana aldrei nstum
aldrei og aldrei fast nr

aldrei stta r sig vi
a dsa hr berangri
vitinn reigingslega sperrtur
g ekki jafn sperrtur haf ldur

brim gnauandi vindur okan
blessu okan v r r allar
heitast a komast burt lka hn
komin af hafi komin sjlf land

haminn hennar hef g lngu brennt
likt og flughaminn minn forum



Anna lj lengra er nokku myrkara. Titillinn er tvrur, er tt vi tilfinninguna ea grf?


leii

bardzo smutno bez ciebie
m letur stirnara tilfinninga
mli rtt
smletri fjarlga mlfri gleymskunnar
eldingavararnir klofnir
sumt letur geymist best i sku
n upphafsstafa
trygg dkka pennans
takmarkalaus
spyr aldrei tilefni ritana heita
bez ciebie
miju torginu minnismerki
torginu umluktu grum srklsilmandi hsum
borgin mannlaus minningalaus
hlain letrunum merkjum hvtum
borum
veggspjldum
a gleymi sr
smutno bez ciebie
nira fljtinu stigi hruninn
rstir upplstar ara hnd
reimt eftir gngstgunum
en aldrei milli runna eftir rigningu
gegnum rurnar glittir kertaljs
vrt
bardzo smutno bez cibie
(leiis veurs)

Hr vekur fyrst athygli a lji skuli hefjast og ljka smu setningu plsku en inni milli eru teknir upp hlutar r henni svo hn myndar vilag. Og essi setning var a vera mli sem flestum lesendurn ljsins mun skiljanlegt, v framhaldi er tala um setninguna eins og m letur legsteini ea minnisvara sem gerur er r stirnuum tilfinningum. etta er frumleg lking og vel tfr framhaldinu sem tmlar fjarlg minninganna og gefur skyn slys ea eyileggingu, v hva hefur geta klofi eldingarvara anna en of sterk elding. Eyilegging er anna stef endurteki Ijinu og magnar enn tilfinningu saknaar og eyileika. Andsta ess hve minningarnar mst er penninn, sem er persnugerur en jafnframt andsta manna rofa trygg sinni. essum langa inngangskafla snist mr vitna Dav: Sumir geyma skunni/ ll sn bestu lj og e.t.v. lka i Stein Steinarr: I dul na risti/ min dkkbrnda glei/ sinn kunna upphafsstaf. Slkar vsanir til alkunnra lja tar hj Geirlaugi magna tilfinninguna sem hr er snd, fyrir fjarlg milli flks, og tilfinninguna fyrir rnni a njtast gegnum essa miklu fjarlg. Mr finnst myndirnar tvr sari hluta ljsins, sem hvor er innrmmu plskum orum, einnig mila vel essari tilfinningu. v eim er reimt, engin mannvera, en hvarvetna ummerki manna. S fyrri er hlain hvers kyns boum, en vi fum ekkert a vita hva eim stendur, au virast bara vera til ess a borgin gleymist. annig er allt letur Ijinu a mst, gegn sviplausu minnismerki stendur gleymska. I andstu vi essa bora og spj1d, sem eiga a tala til samtmans, er grmi hsanna og gmul, stain matarlyktin. Seinni myndin snir fyrst og fremst rstir, og svo etta kertaljs. Tknar a von ea einsemd? a er liur ljinu a hr er spurning en ekki svar. Sjlf hreyfingin fr fyrri mynd til seinni milar tilfinningum ljmlanda, etta endar eyilegum rstum. g skil vel a skldi setji fyrrnefnda setningu hr frummlinu, annig milar hn eim andbl, sem fri forgrum ingu. En milar hverjum? g urfti a hringja tungumlagarp, og fkk a vita a bardzo ddi afar, smutno dapurlegt, og bez ciebie n n. a hefi n ekki spillt svip bkarinnar a marki a lta essa ingu fylgja, en lji verur hrifameira vi skilning essari mlsgrein. Og er komi a v eina sem g li Geirlaugi, hann hugsar ekki alltaf ngu vel um skilning lesandans. Aska me upphafsstaf er vst titill frgrar plskrar skldsgu um Plland, sem alltaf er a rsa upp r skunni, en hvernig eiga slenskir ljalesendur a vita a? Skldinu eru nfnin bls. 27 sjlfsagt rungin merkingu, en hvernig eiga lesendur a n henni :

og farandsaungvarar
bernard de born er di str
og
pre vidal starr lfur elli sinni.
(leiis veurs)

En etta eru ltils httar afinnslur hj llu hinu sem er hrfandi.
Mdern skld ika mrg torskildar tilvsanir. Frgastur er Ezra Pound Cantos snum, me klausur tlsku og fornfrnsku innan um enska textann, jafnvel knversk tkn. Mr finnst a Geirlaugur hefi fremur tt a fylgja fordmi T. S. Eliot, sem a snnu tkai slkar torskildar tilvitnanir, en lt skringar fylgja Eyilandi snu. En fyrir ennan ritdm fkk g skrautrita skammabrf fr Geirlaugi, sem hafi manna fegursta rithnd. Hann sagi a undarlega kenningu og frleita, a lj vru nothf nema au vru auskilin. En g bar af mr a hafa afstu, enda vri g a semja bk um mdernisma slenskum bkmenntum (Kralforspil hafsins, 1992), og vri sannarlega margt eim bkmenntum bi torskili ea seinteki og jafnframt gott.
bkinni treka 1988, er berandi tveggja heima sn. Annars vegar er grmyglulegur hversdagurinn, hins vegar heimur jsagna, riddarasagna, vintra. En s sarnefndi er alls ekki settur fram sem uppbt hversdaginn heldur notaur til a afhjpa a slkt s ekki til.


gyllt sni

tigangshrossin
leitar fjrsja sandinum
bak vi myndhvarf bolabtsins
nfarinn lappabrotinn hrafntinn
me kjaftrifna marhntnum
til gus og englanna
bsperrt fjllin brunandi yfir fjrinn
me skitna snjskafla farfugla
herunum
en risaelan sem fannst hr fyrra
er endanlega horfin enn ein snnunin
enn ein snnunin
(ori endanlega er leirtting prentvillu skv. vitali vi skldi).

Hr er talandinn staddur strnd, sr til fjalla, sem eru ekki tignarleg tt au hreyki sr eins og menn heldur hlfhulin sktugum snj. mynd falla vel farfuglar og tigangshrossin, tknmynd vanviru. Auk ess eru snjskaflarnir settir fram sem farfuglar, enda hverfulir eftir rstum. En talandinn er a leita andstu essa slitna, fjrsja! Af v tagi, .e. annarlegt essu umhverfi, er bolabtur. En a er bara illa fari hr sem ar a auki er horfi samt ru hri sem a vsu er af algengum fiski, en srkennilegum. munar mest um rija hri, forsgulegt og mjg sjaldgft, en lka horfi. Hi annarlega er sem sagt allt hraki, sliti og horfi. a er gegnumgangandi einkenni bessum ljum, snist mr, ann htt er heimur vintranna orinn hversdagslegur: lfakngurinn hefur sagt af sr, Rauur rgjafi lagstur drykkjuskap, englarnir lkjast mest rvinda leurjakkagjum hangandi hlemmi f aldrei drtt n dp og langar ekki leingur . En ofangreint lj er margrtt lokin, var risaelan snnun einhvers ea er hvarf hennar a? Snnun fyrir hverju? rauninni m einu gilda hvort er, aalatrii er hugarstand essa tautandi talanda sem leitar merkingar nttrunni, m.a. me v a persnugera hana. Gagnvart essu hugarstandi verur nttran enn meira yfiryrmandi vikomandi eim sem ljinu talar.
Titillinn tknar a hlutfall sem fegurst hefur tt, h 2 mti grunnlnu 3. er talandinn a huga einhvers konar mlikvara fegur gagnvart umhverfi snu, e.t.v. er hr um a ra hlutfall myndunar og veruleika, annarlegs og hversdagslegs.


Ntt trarskld?

slensk jtr og frsagnarhef er berandi essum ljum, t.d. er eftirfarandi lji tekin lking af manni sem rekur kindur me hund sr til hjlpar. eir fara snj um ntt, hundurinn gjammar a bgrkum kindunum. En um hva er veri a tala? Hundurinn er tungli, kindurnar stjrnurnar, en hver er fjrmaurinn? Vi fum bara neikvar upplsingar um a, og allt innan ramma jtrarfyrirbra. er jafnt afneita vikunnanlegum jlasveininum, hskalegri fegur lfakngsins eftir Goethe og Schubert, og hugnai slenskra draugasagna. Hvert stefnir essi fjrmaur ea hirir? Ferin er takmark sjlfri sr, sbr. 910. lnu. Altnt sna lok ljsins a a er ekki Djkninn Myrk sem leiir okkur. a mlir gegn rvntingu, ea hva? Merkir etta a engri leiarvsan s fylgjandi? Ekki verur meira vita. Hr er eins og glmt vi a n einhverju, sem mannlegur hugur grpur varla, kannski er etta gu, a liggur hlutarins eli a gu er ekkjanlegur.


fylgd

einhver
fer gegnum nttina

hundur hans
tngli
hringsnst
um latrkar stjrnur

gjammandi tngl

fer gegnum nttina
leiin ll
leiarendi

marrar nsninu

einhver fer
ekki jlasveinninn
lfakngurinn

sr hvergi
hvtan blett hnakka

etta lj er sagt me hversdagslegum orum, og strir ekki gegn rkhugsun, eins og oft er me ntmalj. Hins vegar eru ljin tlgu mjg, til a einbeitingin veri sem mest, sleppt rfum orum, og einkum orinu g, enda tt au su vinlega persnuleg eim skilningi a au eru hnitmiu a tilfinningu.
Auvita ver g egar a bera af Geirlaugi skun um a hann hafi veri trarskld, og m m.a. nefna grasgarinum r dra lf og eftirfarandi lj v til stafestingar. Enn flttar skldi saman andstum, gusmynd kristinna vi hefbundna mynd af gestirum vanmegna ldungi. Hugmyndin er svipu og eldra lji Sigfss Bjartmarssonar, skldbrur Geirlaugs, en tfr frumlegan htt.


gamalmenni

etta kveinandi gamalmenni
var virinn einnar jar gu
og ginntur san til a frast meir fang

miklu meira en fkk ri vi
missti ll tk agentunum
krossfestum kreddufestum krnurkuum

krefst viringar og hlni
staulast um tautandi
um efsta dag dminn og upprisu holdsins

orinn a athlgi fyrir lngu
llum betri selskap og meal eirra
sem gerst mega vita og sjaldnast agna

hafnar enn treka a draga sig til
hls ea hverfa til innhverfrar hugunar
(dra lf)

Til er forn saga af illum gestgjafa Grikklandi, sem snei af feramnnum ea teygi , til a eir pssuu gistirmi. Alltaf er nokkur htta a skld hljti essa mefer hj tlkendum, jafnvel mestu vinsemd. Ti1 a forast a tla g n a koma a lji sem g botna ekki almennilega . a rs andstum, annars vegar er forn munaur Faraa, sem var eilifgjrur veglegum grafhsum eirra, hins vegar er slenskur einbi, sinn htt lka grafinn niur greni snu vanhirtu. Honum gti virst a tminn sti kyrr, hann br vi srnaa mjlk, andsttt v a njta vaxta og ambtta svo sem Faraar forum. Ennfremur eru smyrlingar ea mmur gervi sgildra bkmennta hillum hj honum, andstan vri andlegt lf landi stundar. v endar lji smu spurningunni og a hfst , en snr n a nt sta fortar. annig tengjast andsturnar stnun. En vonandi komast einhverjir lesendur essa lengra:


pramdar

hv reistu eir pramda
farinn bygginn
leit inn
lagi sig bekkinn
hddi myndirnar veggnum
bragai vextina
valdi sr ambttir
snr lyklinum i skrnni
grafarfnykurinn velkunnur
leiist myndin sem hkk hj mmu
gleymist a ba um
mjlkin sr sskpnum
smur or bkahillunni
hv reisa eir pramda
(treka)

sannstur, 9. ljabk Geirlaugs eru 46 lj. au skiptast rj blka, sem hver er me snum htti. S fyrsti, samnefndur bkinni, er lengstur, 26 lj, sum ansi bibluleg, einkum er ar vsa til fyrstu Msebkar, hva eftir anna. g s ekki trarlega afstu eim, en raunar er ekki auvelt a komast til botns ljunum, au eru svo samjppu og rungin vsunum, svo sem ttt er um mdern lj. Ef finna m samnefnara, vri a kannski helst beiskja og kaldhni. a m skra Bibluvsanirnar, svartsnin og kuldinn vera enn tilfinnanlegri bningi fagnaarerindisins. essi samnefnari einkennir alla bkina, meira ea minna, en samnefnari er lgmark, sem segir v ekki miki um einstk lj. Annar blkur bkarinnar, jartengsl, er eins og titillinn bendir til, fremur auskilinn. Sama gildir um lokablkinn, Brot af samrulist tilegumanna. Hann er meiri heild en hinir, sex tlusett lj jafnmrgum sum. fyrsta blki eru titlar ljanna samrmdir, flestir me staaratviksorum; utan r geimnum, utan af akrinum, innst taugaboinu, inni auganu, o.s.frv.Ltum lj r essum blki:


inn svartntti

lostavein grara bifhjla
stunur fullngra bifreia

lemstra tungl stjrnudreif
kla myrkri iandi vef

uns gnin ginnunga
gleypir allt til morgunverar
(Sannstur)

Hr eru snnir saman lkir strengir, losti annarsvegar, kutki hinsvegar. Raunar er a alvanalegt auglsingum, en virist me llu neikvari bl hr, eins og til a sna lostann sem kaldan og vlrnan. a m vera samrmi vi a a tala um tungli sem lemstra, eina ljsgltan myrkrinu er v neikv. Gap ginnunga ht tmi mikla fyrir skpun heimsins, skv. Snorraeddu. Hr virist gnin ginnunga v tkna endanlega tortmingu, og gert lti r llu v sem lji hefur lst, vlmenningu, losta, myrkri og ljsi, me v a kalla a bara morgunver.
blkinum jartengsl standa saman tv lj sem sna hugsjnagl skumanns andspnis reikningsskilum hins mialdra. Ltum fyrra lji. a er dmigert fyrir samjppun Geirlaugs sundurleitum efnivii. r Biblunni kemur a alkunna atrii a veifa plmagreinum, andsttt ru fagnaarmerki, a veifa vodkaflskum. Sni a sjlfshyggju og nautnafkn, sna plmagreinarnar tilbeislu. Hvorttveggja einkenndi samsrismennina forum, essum fu orum fum vi v alhlia mynd af raunverulegu flki, lkt einhlia glansmyndum. Aftur mti vera eir hlfbroslegir vi a svo hversdagslegur hlutur sem smaskr skuli geyma nfn eirra. tt brosa vri a essum hugsjnamnnum forum, verur ntarmyndin murleg samanburi vi , n eru hugsjnamennirnir skpnum. Oralagi er teki fr hommum og lesbum, sem kalla a a koma t r skpnum a kannast opinberlega vi sitt rtta eli. Hr er a nota vtkara, fornir flagar mlandans og hann sjlfur eru allan htt felum, ora ekki a kannast vi sjlf sig. Fr eirri tilveru er engar frttir a fra, v a er andvana lf. etta er skarpt dregi fram me riju lnu, samsrismenn urfa a leyna formum snum, en n er engu a leyna, af v a mlandinn hefur svo lengi leynt sjlfum sr! Ekki treysti g mr til a skra hva tt er vi me rituum pstkortum. Auvita m lta sr detta mislegt hug, svosem a hr s viki a frgum plagrmsferum sumra af 68-kynslinni sem leituu a tilgangi lfinu fjarlgum slum, Nepal, Kalifornu og var. En a er bara engin lei a sna fram , a s skring s betri en nnur. Og etta snist mr dmigert fyrir lj Geirlaugs, eim er oft eitthva myrkt og einkalegt, sem vekur lesanda grun en ekki vissu. Hr er skldi raunar gum flagsskap margra helstu mdernista, sem ur segir.


skp

hefur dvalist
skpnum
v engu a leyna

en innan stundar
kem
fram r skpnum

veifandi plmagreinum vodkaflskum
rituum pstkortum
og eina eintakinu af gmlu smaskrnni

sem geymir nfn allra samsrismanna
og eiinn sem srum
ren hurfum
hver sinn skp
(sannstur)


Gumundur lafsson hagfringur gaf t sustu bk Geirlaugs, Tilmli, en Kristjn Jnasson hj Mli og menningu skrifai ga grein minningu Geirlaugs Lesbk Mbl. (19. 11. 2005) og hlt v fram a ljager hans hefi hraka sasta ratuginn, samfara verulegri reglu. Seinni tgefandi Geirlaugs (eftir MM), Benedikt Lafleur, andmlti essu Lesbkargrein (5. 12. 2005). Undir a tek g og vil fullyra, a ljager hans hrakai ekki nokkurn htt, hann var fullu andlegu fjri eim tveimur bkahandritum sem lgu eftir hann ltinn, gamansamur, tilfyndinn og nkvmur. Dmi ess mtti mrg fra, en hr skulum vi enda lji andlj og nnur.
Titillinn er notaur sem stef ea vilag, en er jafnframt liur mtsgn, sem snir kvikt slarlf, og skerpist mest lokin, hin elskaa virist a mestu gleymd, en tilfinningin lifir skrpum minningabrotum. etta starkvi snir strur me rumuveri, rhelli, og dans v. Auar gtur sna hvernig elskendurnir hverfast um hvort anna eingngu, andstur rsta birtast bi stru og frosnir fingur panleikur, andstur tilfinninganna barsm brjsti ljmlanda, og lstri feratsku, fullri af loforum sem greinilega hafa ekki veri haldin.


engu gleymt

g hef engu gleymt
ekki flttanum undan
hnfagenginu
hjartslttinum rudda
legum kirkjuklukkum
of snemma sunnudegi
ekki rumuverinu
egar dnsuum
rhellinu
eftir auum gtum
alein heiminum eina
g hef engu gleymt
brosviprur augnkrkum
egar flgur mti mr
r mannmerginni
mttvana hnefar
trommuslttur brjst mr
og ferataskan lst
me llum loforunum,
g hef engu gleymt
eilft vor og tr blma
slap og gnarkuldi
frosnir fingur panleikur
garinum hlfhuldir
bekkir og skuggslir
stgar mrau in
og rstirnar vi hfann
g hef engu gleymt
nema rdd inni og
andliti
g hef engu gleymt
engu gleymt
engu gleymt


Ljabkur Geirlaugs
Annahvort ea (1974)
21 (1976)
Undir xinni (1980)
Ftt af einum (1982)
n tilefnis (1982)
rt (1985)
leiis veurs (1986)
treka (1988)
Sannstur (1990)
Safnborg (1993)
risvar rettn (1994)
rtengt (1996)
Nund (2000)
N er aeins bkstafur (2003)
Dra lf (2004)
Andlj og nnur (2005)
Tilmli (2005)

ingar
andfinu (1993)
Endir og upphaf (1999)

Leikrit (handrit)
Sl varp sunnan (2004)

Almenn umfjllun
Jn Kalman Stefnsson: Spurning um a komast af. Vital vi Geirlaug Magnsson
Tmarit Mls og menningar, 56. rg., 3. tbl. 1995, s. 616
Silja Aalsteinsdttir: landi stund .Tmarit Mls og menningar, 66. rg., 4. tbl. 2005, s. 9095
Skli Bjrn Gunnarsson og Kjartan Hallur Grtarsson: Hvert or er djsn. Ljskldi Geirlaugur Magnsson heimstt. Mmir, 34. rg. (42), s. 415

Um einstk verk
Anna hvort ea Hrafn Gunnlaugsson: Um Anna hvort ea Eimreiin, 81. rg., 1975, s. 1525
Ftt af einu Einar lafsson: Ftt af einum: Umsgn um Ftt af einum eftir Geirlaug Magnsson. Tmarit Mls og menningar, 48. rg., 2. tbl. 1987, s. 24855.
treka rur Helgason: Heimur skts og stjarna. Ljormur, 1989, 9. tbl., s. 5760
rtengt Gubjrn Sigurmundsson: Orakrklur verunnar. Tmarit Mls og menningar, 58. rg., 2. tbl. 1997, s. 11013
rt Eysteinn orvaldsson: Brunnir vegvsar. Ljormur, 1985, 2. tbl., s. 4243


        Forsan


        Stnurnar


        Hfundar


        Ntt efni


        Stina
        International


        skrift


        Ritstjrn


        Frttir


        Krkjur