Stna tmarit um bkmenntir og listir.


Sigfs Daason: Provence endursn eftir Guberg Bergsson


Hva er bk? Hn er hlutur. Hva er ljabk? Hlutur me einhverju sem einhver kallar lj. Ljabk er eins og arar bkur. Hn hefur vissa mlanlega lgun. Hn hefur kveinn blasufjlda. r v a ljabk er hlutur, er hn reifanleg. Hn liggur lka augum uppi, a minnsta kosti ytra bori. Stundum er hn sltt a utan, stundum hruftt. Ef hn er hruftt er hn g fyrir snertiskyni. Bk eins og Provence endursn eftir Sigfs Daason hefur a geyma alla essa eiginleika, en hvergi er geti henni a hn s ljabk ea orin og setningarnar henni su lj. sustu textasu er bkin kllu kver og sagt a a s gefi t 700 eintkum. Hva litinn varar er kveri samleikur svarts og hvts og ess vegna er a grtt, dkkgrtt, ea llu heldur grnleitt. Vi skulum kalla kveri bk, mosagrna bk vi brunn. a er vissan htt auveldara. Bkin er annig ger a hn lokast eins og mappa ea lfi sem lykst um hnd. a er gert eim tilgangi a benda lesandanum lokaa eiginleika formsins sem vsar til lokas innihalds. Innihaldi er endursn, ekki beinlnis minning. Vi vitum samt af textanum nmer 11 a skldi hefur geymt fjrutu r a vekja orum a sem var eitt sinn jarneskt efni. Eflaust er a hfilegur tmi fyrir skld til ess a kvea a n s ml til komi a sj eitthva, lina t, endursn n ess a efni veri mosavaxi. Utan bkinni er ferhyrningur og ferhyrningnum eru tveir ferhyrningar, annar dkkur, hinn ljs. Baksvipur manns snertir ba fletina. Maurinn me baksvipinn er ljskldi. Aftan bkinni er sami ferhyrningur og framan henni me sama innihaldi, en baksvipur mannsins ar er strri. Me essari afer sr lesandinn ekki framan hfundinn sem skn gegnum verki. Andliti lokast inni verkinu. Bkin er formrn, hlutfllin fgur fyrir auga og fingurnir skynja fegur hennar me snertingunni. a er unaur a hafa hana milli handanna. Bkin er ekki beinlnis ur til minninganna ea ess a hverfa fornar slir og lta aftur augum a sem augun su rum tma og au sj nna nju ljsi. llu heldur er bkin tti vi eitthva sem var og a sem er, tti sprottinn af hfileika manns til a vera gddur minni og reyna kannski ekki a flja undan v ea falsa a me hfileika oranna. Skld skjast oft eftir v a gera efni yfirborslega fagurt og tilfinningarkt. En minningin hj Sigfsi Daasyni verur a veruleika me v a fra hana or. Hn er svift huglgninni. tt hin s sg vera, sasta ljinu, fullkomnasta skilningarviti, vsar bkin til ess a svo s ekki. Endirinn bendir til upphafsins eins og myndin aftan kpunni bendir til smu myndar framan henni. Myndin a aftan er strri en ekki beinlnis meiri. Eins eru orin sasta ljinu (ef etta eru lj) ekki strri sr en orin v fyrsta. ar er eitthva sem er fjarri v a vera hkennt, stainn lur a fram hj skldinu, augum ess. milli essara lja, upphafs og endaloka, er lf og strir atburir. Sumir eru tengdir tr, sumir adun mnnum og hsum, harmi jurta, grimmd vi fugla, srkennilegum mosa brunni sem er hvorki meiri n minni tt tminn hafi lii. En einnig er arna a finna merki um hlutleysi vatns brunni sem sprvar blessa eins og eir vru englar. Bkin er ljaheild mtsagnakenndra mynda. Eli minnisins er dregi efa. a er ekki kalla anna en maskna og sagt a heyrnarnmi og ilmskyn afvegaleii menn. Engu a sur er essi misviring minninu a sem einkennir ljin og gerir au minnisst. au afvegaleia um lei og au lta leiina liggja aftur tmann og inn veruleika lesandans. Skldi sr tvsnu tmanum og ltur eins og ekkert s. Um lei og etta er stahft er lesandinn leiddur a einhverju sem skldi heldur a a muni, hsnmeri, en egar kemur a hsinu kannast a ekki vi neitt. a hverfur san aftur a v eftir nokkra daga. Og egar a les nfnin dyrabjllunum sr a a kynsl hefur teki vi af kynsl hsinu, kynslirnar hverfa en hsi verur eftir og skldi kemur til ess, horfir dyrabjllurnar, kannast ekki vi neitt nafn, man ekkert. annig reifar skldi fyrir sr vi dyr hins lina, sem er engu a sur enn til snum sta, og einnig eim vegum sem a gekk fyrrum hiklaust, en fltir sr san burt. etta fli til og fr, fl og fjara, er dmigert fyrir minni. Fli er tminn, a er lji og einstaklingurinn. Ekkert er fundi tt a finnist. Allt varir aeins um stund. essum sannleika heldur s sem heldur essari ljabk og endurles hana, rgheldur sr hana, festir sig vi sgildi hennar, eins og svo margt fr tmum efasemda og nskpunar slenskri ljlist sem er kannski lngu liin og kannski ekki lengur til, ekki einu sinni endursn.

Provence endursn eftir Sigfs Daason kom t ri 1992 og var gefin t af Goori.


        Forsan


        Stnurnar


        Hfundar


        Ntt efni


        Stina
        International


        skrift


        Ritstjrn


        Frttir


        Krkjur