Stna tmarit um bkmenntir og listir.


Fimm textar eftir Braga lafsson


Elsti sonur vi mur sna

Af hverju eignuust i mig fyrst af brnunum, og pabbi? g er orinn langelstur af okkur systkinunum.


Gullfoss

g stend fyrir framan essa tignarlegu mynd. g er fimm ra. a er afmli. a er afmli frnda mns. Vi stndum sitthvorum megin vi mmu okkar. Foreldrar okkar beggja eru Kanareyjum. Vi erum nkomnir inn stofu eftir a hafa seti eldhsinu. Vi erum heimili mmu. Vi stndum fyrir framan essa tignarlegu mynd af fossinum, og egar samblismaur mmu stingur innstungunni enda rafmagnssnrunnar vegginn kviknar ljs bakvi fossinn og eitthva fr vatni til a falla ofan af fossbrninni. Svo rs samblismaur mmu upp af hnjnum.


Vandrastlkan

Fr v snemma morgun, egar enn var ntt, hefur kyngt niur snj. Ef g vissi ekki a snjrinn vri hvtur, hefi g haldi a litur hans vri litur feigarinnar, ess tmabils lfi manns sem hefst egar fair manns deyr, og endar egar maur gerir sr grein fyrir a engir tveir einstaklingar fara smu leiina. Svo egar g lt t um gluggann upp r hdeginu s g a litla stlkan hsinu vi hliina, the troublemaker, er lg af sta t daginn; hn hefur skili eftir spor sn snjnum gangstttinni enn ein vandrin uppsiglingu!


Mir vi elsta son

Elskan mn, vi vissum ekki a a yrir sem vi myndum eignast fyrst. Vi hfum lti yfirdekkja gamla sfasett mur minnar, a sem hafi veri bakgrunnur sustu augnablikanna lfi fur mns, vi hfum einnig gert eldhsi binni annig r gari a auvelt yri a elda ar mat; vi hfum fengi Svein frnda inn til a koma fyrir einu horninu sskp til a geyma mjlkina ofan ftt barn okkar, en a a yrir sem vi myndum eignast fyrst hfum vi ekki hugmynd um. g geri mr ekki grein fyrir v fyrr en lst alblugur brjstum mnum, og fair inn ekki fyrr en hann kom fingarheimili klukkustund sar.


Nting tmans

Ngranni minn, nokkrum rum eldri maur en g, er dinn. a eru ekki nema fjrir ea fimm dagar san g hitti hann sast gtunni og tti vi hann spjall; vi vorum vanir a spjalla egar vi hittumst. Mia vi hversu sjaldan g hitti skyldmenni mn og kunningja a jafnai, get g fullyrt a g hafi hitt ngranna minn fremur oft, en nna egar hann er dinn gerist a svo sannarlega ekki oftar. Til allrar hamingju, ver g a segja, v mr leiddist a spjalla vi ennan mann. En mr finnst lka leiinlegt a hann s dinn, v g hefi auveldlega geta forast a hitta hann jafn oft og raun var ; g hefi einfaldlega geta gengi norur eftir gtunni lei heim r vinnunni, sta ess a velja suurleiina, sem hefi a vsu tt a g hefi urft a leggja mig talsveran krk, eins og gefur a skilja. annig hefum vi ngrannarnir ekki mst stttinni jafn oft og vi gerum; a hefi ekki aeins veri gott fyrir mig, heldur hann lka, v g vissi og hafi fyrir v or annars ngranna sem g treysti vel a honum, sem n er dinn, dauleiddist ekki sur a hitta mig. En n urfum vi hvorugir a hugsa um etta meir, og g get ntt betur ann tma sem g eftir.


        Forsan


        Stnurnar


        Hfundar


        Ntt efni


        Stina
        International


        skrift


        Ritstjrn


        Frttir


        Krkjur